เห็นแก่เที่ยว พาตื่นตีสี่ครึ่ง ปีนเขาชะอางค์โอน รับแสงแรกยามเช้า

โชคดีที่ฟ้าเริ่มสว่าง ทำให้มองเห็นเหลี่ยมมุมของหินชัดขึ้น ผมจึงค่อยๆ เลือกจุดวางมือที่ไม่คมนัก การปีนจึงช้าลงกว่าเดิม แต่เราก็ยังพยายามเร่งจังหวะ เพราะเป้าหมายของเช้านี้คือการขึ้นไปให้ทันพระอาทิตย์

และเราก็ไปถึงแบบเฉียดฉิว

แสงแรกเริ่มปรากฏขึ้นตรงขอบฟ้าพอดี ความเหนื่อยจากการปีนเมื่อครู่เหมือนหายไปทันที เมื่อได้เห็นแท่งหินปูนรอบตัวค่อยๆ เปลี่ยนสีตามแสงเช้า จากสีเทาหม่นกลายเป็นสีทองอ่อน เงาของหินทอดยาวสลับกันไปมา และทุกนาทีที่แสงเปลี่ยน ภูเขาตรงหน้าก็ดูเหมือนเปลี่ยนไปด้วย

สิ่งที่สะดุดตาคือพระพุทธรูปองค์เล็กๆ ที่ประดิษฐานอยู่บนยอดหินแหลมสองสามแห่ง ภาพขององค์พระท่ามกลางแท่งหินและแสงอาทิตย์ยามเช้า ทำให้ภูมิประเทศที่ดูแข็งกระด้างกลับมีความสงบนิ่งซ่อนอยู่ เป็นรายละเอียดเล็กๆ ที่ช่วยเพิ่มเรื่องราวให้กับเขาชะอางค์โอนอย่างน่าสนใจ

พี่ชัยบอกว่า วันนี้เราอาจไม่ได้เห็นทะเลหมอก เขาเล่าว่า หากวันไหนระหว่างเดินขึ้นมาในตอนเช้ามืดรู้สึกถึงละอองน้ำค้างหรือความชื้นปะทะตัว วันนั้นมีโอกาสที่จะได้เห็นทะเลหมอก แต่เช้านี้อากาศค่อนข้างโปร่ง ไม่มีความชื้นมากนัก ถึงจะไม่มีทะเลหมอก แต่สิ่งที่ได้ทดแทนคือท้องฟ้าสดใส มองเห็นแนวภูเขาและผืนป่าออกไปได้ไกล

ตรงที่เรายืนอาจไม่ใช่จุดสูงที่สุดของเขาชะอางค์โอน แต่กลับเป็นมุมที่ผมรู้สึกว่าสวยที่สุด โดยเฉพาะในช่วงเช้าที่แสงอาทิตย์กำลังไล้ไปตามเหลี่ยมของหินทีละยอด

หลังจากถ่ายภาพกันจนพอใจ เราหยิบเตาแก๊สแคมป์ปิงที่แบกขึ้นมาด้วยออกมา ต้มน้ำ ชงชาและกาแฟ นั่งดื่มกันบนก้อนหิน มองวิวตรงหน้าไปเรื่อยๆ กาแฟธรรมดาๆ แก้วหนึ่ง เมื่อได้ดื่มหลังจากปีนขึ้นมาถึงยอดเขา กลับรู้สึกอร่อยเป็นพิเศษ

แดดเริ่มแรงขึ้น เราจึงเก็บของแล้วค่อยๆ เดินกลับลงมาตามเส้นทางเดิม ก่อนขับรถกลับกรุงเทพฯ

เขาชะอางค์โอนอยู่ไม่ไกลจากกรุงเทพฯ อย่างที่คิด ใช้เวลาขับรถประมาณสองชั่วโมงครึ่งก็สามารถเปลี่ยนบรรยากาศจากเมืองใหญ่ มาเป็นการปีนป่ายอยู่ท่ามกลางภูเขาหินปูนได้แล้ว

ทริปนี้จึงเป็นหนึ่งในการเดินทางที่สั้นที่สุดของเรา—ไปเช้า เย็นกลับ ภายในวันเดียว

ไม่มีทะเลหมอก ไม่มีการเดินทางไกลหลายวัน มีเพียงการตื่นตั้งแต่เช้ามืด ปีนหินให้ได้ออกแรง รอรับแสงแรกบนยอดเขา แล้วนั่งดื่มกาแฟท่ามกลางอากาศยามเช้า

บางทีความสุขของการเดินทางก็ไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าเราไปได้ไกลแค่ไหน แต่อยู่ที่ว่า ในหนึ่งวันนั้น เราได้ออกไปพบอะไรระหว่างทางบ้าง