เห็นแก่เที่ยว พาชม “ฉำฉากลางน้ำ” ต้นไม้กลางอ่างแม่งัดฯ เสน่ห์หน้าฝนที่ต้องเห็นด้วยตา

ฉำฉากลางน้ำ

เช้าวันฟ้าครึ้มกลางอ่างเก็บน้ำแม่งัดสมบูรณ์ชล

การเดินทางในทุกฤดูกาล บางครั้งสิ่งที่เราได้พบอาจไม่ตรงกับภาพที่วางไว้ ฟ้าอาจไม่เปิด แสงเช้าอาจไม่มา หรือฝนอาจตกลงมาโดยไม่บอกกล่าว แต่บางที ความไม่แน่นอนเหล่านี้เองกลับทำให้เราได้เห็นธรรมชาติในอีกอารมณ์หนึ่ง

“ฉำฉากลางน้ำ” อยู่ในอ่างเก็บน้ำเขื่อนแม่งัดสมบูรณ์ชล พื้นที่อุทยานแห่งชาติศรีลานนา จังหวัดเชียงใหม่ การเดินทางไปชมสามารถเลือกได้สองเส้นทาง เส้นทางแรกลงเรือจากบริเวณเขื่อนแม่งัด ใช้เวลาประมาณ 45 นาที ส่วนอีกเส้นทางเดินทางทางรถยนต์มายังอำเภอพร้าว ผ่านวัดดอยแม่ปั๋งเข้าสู่ตำบลแม่ปั๋ง ซึ่งมีท่าเรือของชาวบ้านอยู่หลายแห่ง จากตรงนี้ใช้เวลานั่งเรือเพียงประมาณ 20 นาที

ผมเลือกเส้นทางหลัง

ทันทีที่เรือหางยาวออกจากฝั่ง ทิวเขาทอดตัวขนานไปกับผืนน้ำ บรรยากาศของฤดูฝนทำให้ภูเขารอบด้านเขียวเข้มกว่าปกติ เมฆสีเทาลอยต่ำปกคลุมแนวสันเขา ลมเย็นปะทะใบหน้าเป็นระยะ ไม่มีแสงแดดจัด ไม่มีสีสันฉูดฉาด มีเพียงเสียงเครื่องยนต์เรือกับผืนน้ำกว้างที่ค่อย ๆ พาเราเข้าไปหากลุ่มต้นไม้กลางอ่างเก็บน้ำ

ฉำฉา หรือจามจุรี เป็นต้นไม้ที่เราคุ้นเคยกันดี บางพื้นที่เรียกต้นก้ามปู ทางเหนือเรียก “ฉำฉา” หรือ “สำสา” เป็นไม้โตเร็ว เรือนยอดกว้าง รูปทรงสวย และทนต่อสภาพพื้นที่ชื้นหรือน้ำท่วมได้ดี แต่ภาพของต้นฉำฉาขนาดใหญ่ที่ยืนเรียงรายอยู่กลางน้ำมากกว่าสิบต้น ก็ยังเป็นภาพที่แปลกตา

ยิ่งเมื่อรู้ว่า ใต้ผืนน้ำบริเวณนี้เคยเป็นที่ตั้งของ บ้านแม่ตอง หมู่บ้านเล็ก ๆ ที่มีชาวบ้านอาศัยอยู่ราว 40 ครัวเรือน ก่อนการสร้างเขื่อนแม่งัด ชาวบ้านจึงย้ายขึ้นไปตั้งถิ่นฐานในพื้นที่สูงที่น้ำท่วมไม่ถึง ต้นฉำฉาที่เหลืออยู่จึงถูกสันนิษฐานว่าอาจเป็นต้นไม้ใหญ่ที่เคยให้ร่มเงาแก่ผู้คนในหมู่บ้านเมื่อครั้งอดีต

วันนี้บ้านเรือนและทางเดินของหมู่บ้านเดิมหายไปใต้ผืนน้ำ เหลือเพียงกิ่งก้านของฉำฉาที่โผล่พ้นน้ำขึ้นมา ราวกับเป็นเครื่องหมายบอกว่า ครั้งหนึ่งตรงนี้เคยมีผู้คนและเรื่องราวดำเนินอยู่

ช่วงที่ผมเดินทางไป เราประเมินอากาศพลาดไปเล็กน้อย ตอนแรกยังลังเลว่าจะออกเรือช่วงเย็นหรือรอเช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อพยากรณ์อากาศบอกว่าเช้าน่าจะอากาศดี เราจึงตัดสินใจเลือกเช้า

แต่ธรรมชาติไม่ได้ทำตามพยากรณ์เสมอไป